Post-partum baby workout level 2

 

Hi there,

This is one of last week’s workouts. It are all exercises my physiotherapist gave me. So in order to perform them well, I first did them in a session together with her. I recommend you do the same. The reason I film these exercises is to show you that every beginning is small. Even though I’m used to exercising on an almost daily level, giving birth does something to your body that it has never experienced before… both physically and mentally. In order to recover well, you need to listen to your body and follow its pace. This video was made at almost 7 weeks post partum. Not lifting any weights there and won’t be lifting any in the next video from this week either. I feel that my back is still not ready. I need to put in the hard work to get my posture straight. Carrying a babybelly for nine months sure didn’t do my back any good. So before going hardcore in my workouts again this is priority number one. Meanwhile I keep doing my pelvic floor exercises and core exercises combined with bodyweight exercises regaining some of the strength I lost during the last few weeks. And ofcourse enjoying every minute I can spend with my little bub, cause he ain’t staying small forever.

 

Hey daar,

Dit is een workout van vorige week. Alle oefeningen heb ik van mijn kine gekregen en heb ik eerst samen met haar uitgevoerd. Ik raad je aan om hetzelfde te doen. Waarom ik dan een filmpje maak? Om te laten zien dat ieder begin klein is. Hoewel ik normaal bijna dagelijks sport, een bevalling is iets wat geen enkel lichaam gewend is. Het vraagt veel van je, zowel fysiek als mentaal. Om goed te revalideren is het belangrijk naar je lichaam te luisteren en mee te gaan met het ritme dat je lichaam aangeeft. Ga je te snel, dan zit je later met de gebakken peren. Dit filmpje werd gemaakt op bijna 7 weken post partum. Zoals je ziet ben ik nog niet aan het werk met gewichten en dat zal voorlopig nog niet gebeuren. Mijn rug is mijn zwakke plek en ik merk dat mijn houding niet meer goed is na 9 maanden babybuik. Het is logisch dat je houding verandert, maar nu moet ik dus nog even wat extra werk leveren om die houding weer goed te krijgen. Intussen blijf ik dus nog even focussen op bekkenbodemspieren, core en wat oefeningen met lichaamsgewicht om stilaan mijn kracht weer wat op te bouwen. En lekker genieten van dat kleine mannetje voor hij niet meer zo klein is, natuurlijk.

Post partum exercises

A video from last weeks physio exercises. I can not emphasise enough how important it is to go to physiotherapy after giving birth. Even if you are super sporty, the core and pelvic area is something that needs to be checked by a specialist before you start your regular workouts again. You have to work from the inside out to build a strong body. If you forget about the smaller muscles you’re in for injuries or other discomforts. For me it was confronting how difficult these seemingly easy exercises are. By partnering up with my baby it’s peanuts to practise daily. Not only timewise, but also to see him enjoying this playtime, makes me happy. Plus it’s proven that playtime from very early on helps in the mental developement of your baby.

Kanotrip in Algonquin park, Canada – Canoeing in Algonquin park, Canada

(english below↓)

Nu de zomer er weer aankomt droom ik nog maar eens (ja zo ongeveer iedere dag) over de prachtreis de ik vorige zomer maakte. Zelfs nu nog is het af en toe naar adem happen als ik denk aan wat een prachtige natuur ik heb gezien. Met 5 meiden en m’n broer hebben we gedurende twee weken Amerika onveilig gemaakt. Als afsluiter besloten we nog ‘even’ naar Canada te vliegen voor een kanotrip in Algonquin Provincial Park.

Toen we onze reis in de maanden vooraf aan het plannen waren, was er nog twijfel over een 3- of 6-daagse trip. Toen onze laatste dag aangebroken was, wilde niemand van ons terug naar de bewoonde wereld. Om nog maar te zwijgen van de heimwee toen we weer in Toronto waren. Ik weet niet of ik ooit nog zo’n prachtige ervaring zal meemaken. Ik hoop het alvast wel. Maar ondertussen probeer ik er gewoon zoveel mogelijk mensen warm voor te maken. Want dit moét je gewoon eens gedaan hebben.

Gedurende 6 dagen ben je helemaal één met de natuur en voel je een rust die je een laatste keer als kind hebt meegemaakt. Even helemaal deconnecteren van het internet en de digitale wereld om weer volledig te connecteren met jezelf. Ja daar stonden we mooi met drie externe batterijen (per persoon!) om onze iPhones op te laden. De eerste dag werden er nog veel foto’s gemaakt. Maar hoe langer we daar waren zonder internet of service, hoe minder nood we hadden onze telefoons zelfs daarvoor te gebruiken. Alles wat we zagen namen we op zoals we dat vroeger deden… op het moment, IN het moment.  

Deels zal de magie van onze week daar wel te danken zijn aan het feit dat het weer prachtig was, er geen muggen waren en we de leukste bende hadden om al dit moois mee te delen. Want niet enkel waren we uiteindelijk met 8 vrienden (er zijn nog twee mannen bijgekomen in Canada), waardoor we een privé groep hadden. We waren ook gezegend met de allerbeste gids die je maar kan wensen. Peter kwam uit Toronto, was rond de vijftig en kende Algonquin Park op z’n duimpje. Wat toch wel bewonderenswaardig is gezien de oppervlakte van 7.653 km². Ter vergelijking, dit is ongeveer een vierde van België. Hij gidste ons niet enkel door de wateren, maar leerde ons de natuur te lezen. Hij leerde ons respectvol om te gaan met alles om ons heen en creatief te zijn met de middelen die we hadden. Hij leerde ons voor elkaar te zorgen en ieder onze verantwoordelijkheid te nemen in de verschillende dagtaken.

Zo leerden we een berenval te zetten. Neen, dit is niet om de beren te vangen, maar wel om ze weg te houden van het kamp en weg van ons voedsel en andere producten. In het begin deden we dit enkel omdat dit voor onze veiligheid was. Maar het idee hierachter is vooral de beren in veiligheid te houden. Want vanaf dat een beer één keer voedsel heeft gelinkt aan mensen zal hij dit blijven doen. Waardoor hij gezien wordt als een gevaarlijke beer en hoogstwaarschijnlijk zal worden afgemaakt. Best triest wanneer je bedenkt dat wij toch zijn habitat betreden en niet andersom.

We leerden wat we moesten doen als we toch een beer zouden tegen komen. Hoewel we dit allemaal heel graag wilden is het wel gevaarlijk. We hebben vaak genoeg geoefend, maar hebben er jammer genoeg nooit eentje gezien. Ik heb wel onderweg een dikke berg beren uitwerpselen gevonden en dit was toch ook al tamelijk spannend, aangezien ze vers waren 😀

We leerden stil te zijn, écht stil. Voor een uur aan een stuk soms wel, wanneer we op zoek gingen naar elanden die in het water komen drinken. Na ettelijke stille uren werden we op de voorlaatste dag, op een heel verrassend moment, beloond met een prachtexemplaar. Een mannetje dat wel een half uur heeft gedronken op zo’n 30 meter van ons. Hij keek ons af en toe aan, maar was er gerust in. Tot er enkele kano’s met een zestal luidruchtige ‘Oh my Gaaawd’- gillende Amerikaanse vrouwen passeerden. 

Tijdens deze trip leerden we wat het woord ‘doorzettingsvermogen’ inhoudt. Kanoën is niet enkel rustig peddelen tot je volgende bestemming. Maar onderweg kom je ook enkele portages tegen. Dit is een oversteekweg voor kano’s op het land. Je neemt je kano met je hele hebben en houwen uit het water en draagt hem tot het volgende meer. In het begin van de week was dit soms 200 m en soms eens 400 m. Maar op onze laatste dag moesten we zo 2,5 km afleggen. Als je weet dat die boot 35 kg weegt, je rugzak en de verschillende voedseltonnen ook elk zo’n 25 kg, dan moet ik je niet vertellen dat we wel een paar keer heen en weer moesten. In totaal hebben we zo die dag allemaal 10 km te voet afgelegd, naast onze km’s in de kano. Wat een heerlijke avond we toen hadden, onbeschrijfelijk. Zo fier dat we dit gedaan hadden, maar vooral de manier waarop. Geen gezeur en geklaag, wel veel gezang en gelach, dat laatste dan vooral met elkaars miserie 😀 

We leerden een tent opzetten in vijf minuten en opruimen in twee. We leerden reddingstechnieken die we niet nodig hebben gehad, maar misschien ooit nog wel eens van pas komen. We leerden genieten van de geluiden van de natuur. Gelukkig, want onze muziek waren we vergeten. We leerden genieten van regen.

IMG_4658

Maar het belangrijkste dat we leerden was om volledig op onszelf te vertrouwen. De luxe die we hebben is niet wat ons gelukkig maakt. 

Dus lieve mensen: Go be wild! 

 

Summer is getting closer and it gets me dreaming about our holiday of last summer all over again. I’m reliving it with every memory, because it was one of the most beautiful trips I’ve ever made. For two weeks we were crossing America with five ladies and my brother (still don’t know how he managed, respect bro 😉 ) in a mini van. After that we were going for a canoe trip in Algonquin Park in Canada. The weeks before we left for our trip, we were planning and we were so much in doubt about whether we should do a 3- or 6-days trip with the canoe. Oh how happy I am for choosing 6 days. Never regretted it since we left Toronto. We could have stayed there for a whole month I think. Absolutely enjoying every moment of it.

For six days you are one with nature. While disconnecting from the internet and everything digital, you reconnect with yourself. How ridiculous we looked with three external batteries (each!) for loading our iPhones 😀 The first day of the trip we were still making a lot of pictures, but when you don’t have service nor internet, you forget about your phone and start living the moments like you did as a kid. You really feel the moment.

Ofcourse we need to thank the weather and the mosquitos (who weren’t there) for part of the magic. And being there with eight friends made us be able to have a private trip with our own, best-of-the-world, guide. Peter was from Toronto, around fifty years old and knew Algonquin Park like the back of his hand. Which is quite amazing when you know Algonquin is as large as 1/4th of Belgium or 7.653 km². He didn’t only guide us on the water. But he teached us to read nature around us. He teached us to be respectful and creative with the things we had. He made us take care of each other and be responsible.

One of the things we learned was how to make a bear trap. No, this is not for catching bears, but to make sure they don’t find your food or other good smelling products. At first we thought it was for protecting us. Which is totally the case, but that’s not the only reason. Once a bear has found food at a place where humans are, he will forever link people to food. Which makes him a ‘dangerous’ bear and will probably get him shot for the safety of the visitors of the park. So sad, because actually it’s us entering his habitat. So make sure to never ever leave food anywhere near a camp when you’re in nature.

We were taught how to act if we would encounter a bear. After a few try-outs we were all ready for it. And however it is very dangerous and no Canadian would want that, we were kind of hoping to see a bear. Maybe not too close though 😉 Sadly we didn’t.

But we also learned how to be quiet, like rrrreally quiet for about 30 minutes to an hour. With the purpose of seeing moose drinking in the lake. After a few days and a lot of waiting we were treated to the most beautiful animal, that stayed with us for almost thirty minutes. Until two boats with six ‘Oh-my-gaaawwd’ screaming women arrived. Then mister moose didn’t like it that much anymore.

We got taught about pushing through in everything we did during those six days. But especially the portages were challenging. So for everyone who has never been on a canoe trip: A portage is a small path from one lake to an other on which you have to carry your canoe and all your other belongings. At the beginning of the trip, the portages were about 200 m, sometimes 400 m. But the last day it was the real deal; 2,5 km of portage. When you know the canoe itself weighs about 35 kg and the other barrels with food and things were each around 25 kg. I don’t have to explain how heavy it was. Every one of us walked for 10 km’s. Such a great night we had afterwards. We were so proud of the fact that we did it, but also the way we did it. No whining, only singing and laughing (at each others misery sometimes).

We learned how to put a tent in five minutes and how to put it down in two. We learned saving techniques which we luckily didn’t need, but will probably come in handy one day. We learned to enjoy the sounds of nature, good because we forgot our music. We learned to enjoy rain. And most important, we learned to trust on ourselves. It’s not luxury which makes us happy.

So people … go enjoy nature and be wild.

XOXO

 

Vanspiration: The perfect road trip van.

(English below ↓)

Zouden er mensen zijn die nooit gedroomd hebben van een roadtrip met een busje? Ik kan het me bijna niet inbeelden. Bij mij is die droom er al van toen ik op m’n zestiende in onze achtertuin rondreed met een Renault Traffic die m’n stiefpapa had gekocht. Hij kocht het oude busje van een faillissement en ik reed steeds maar diezelfde rondjes in de tuin, dromend over mijn trip naar Zuid-Frankrijk. In mijn hoofd was het busje al volledig ingericht toen plots de distributieriem m’n droom en de binnenkant van de motorkap aan diggelen sloeg. Maar deze zomer was het eindelijk toch zo ver. Mijn man kocht een Mercedes Vito in november en ik overtuigde hem om als zomervakantie eens richting het noorden te trekken.

FullSizeRender 10

Het heeft wat overtuigingswerk nodig gehad, want hij is niet de makkelijkste wanneer het op reizen aankomt. Honkvast heet zoiets zeker? Ik ken het niet, nog nooit geweest. Na deze reis mag ik m’n overtuigingsskills gelukkig achterwegen laten. Zijn ogen hebben nog nooit zo geblonken als toen hij bovenaan die Preikestolen stond. Meer daarover in een andere blogpost 😉

Terug naar het busje. Dat moest natuurlijk helemaal ingericht worden en liefst van al wilde ik op het dak slapen. In zo’n tent, je weet wel, die belachelijk dure daktenten op een Jeep Wrangler waar ze de woestijn mee doorkruisen. Het geluk stond aan onze kant en we vonden er eentje via tweedehands.be. Slaapgedeelte check √

De inrichting van de koffer was niet zo makkelijk. Zonder mijn man was het sowieso nooit gelukt. Vooral het begin is moeilijk, omdat je aan alles moet denken. Al je spullen moeten erin passen, maar je weet op dat moment nog niet eens wat er allemaal mee moet. Dat uitdenken lukte nog wel. Dus ik ging aan het tekenen. Maar ben ik blij dat hij dit allemaal wilde uitvoeren en hij kwam ook nog met een paar topideeën die het helemaal afmaakten.

Mijn man bouwde eerst kastjes rond de wielen. Je zou versteld staan van hoeveel plaats je daarmee creëert. Deze ruimte gebruikten we om onze gasvuurtjes op te bergen, en onze elektriciteitskabels. Daarnaast hadden we nog een groot stuk vrij om eten te bewaren.

Daar bovenop bouwde hij een grote koelbox. Hout langs de buitenkant en de binnenkant  werd bekleed met isolatie. De tussenruimtes dichtte hij met silicone om de koelbox lekvrij te maken. We hadden natuurlijk wel koelelementen nodig die we telkens bij een camping weer een nachtje in de diepvriezer staken. Maar we hadden ook vooraan in de auto een elektrische koelbox staan voor de producten die veel koeling nodig hadden.DSC00600

Naast de koelbox kwamen nog 3 schuifjes en daarboven nog een kastje van de serie Trofast van Ikea. Voor de drie schuiven naast de koelbox bestelden we de geleiders en de opbergdozen. De rest van de kast bouwden we zelf. Onderaan het Trofast kastje bevestigden we nog drinkflessen van Ikea. De schroefdoppen werden met een vijs vastgemaakt. De flessen vulden we met droge voeding, zoals quinoa, havermout, granola, gedroogd fruit, … en we schroefden ze weer vast aan de doppen. Hiernaast bevestigden we nog de magnetische Grundtal opbergpotjes voor nog meer noten en zaden. Naast het Trofast kastje is er ruimte om onze kookaccessoires op te hangen.

DSC00601

Dan onze kleren, het is wel zo zalig om een beetje structuur te hebben als je een maand in je busje leeft. We bouwden een lichte kast en dus werd enkel het kader uit hout gemaakt. We vulden dit met de stoffen Skubb schoendozen van Ikea. Zo hebben we een doos voor t-shirts, eentje voor broeken, eentje voor truien, enz… Om alle dozen en schuiven op hun plek te houden maakten we een elastiek vast van de ene kant aan een oogvijsje naar de andere kant aan een haakje, zodat je ze makkelijk kan losmaken.

DSC00596

Bovenop onze kleerkast was nog plaats voor twee opbergbakken uit hout, waarvan je de voorkant kan openkantelen. Eentje gebruikten we voor onze jassen, regenbroeken, hangmatten (die we nooit gebruikt hebben 😀 ) en de andere voor voeding.

Aan onze deuren hingen we een Trones opbergkast voor ons ondergoed en kousen.

We moesten natuurlijk ook zitten en een plekje hebben om te koken. Simpele opvouwbare kampeerstoelen mee en een heel licht opvouwbaar kampeertafeltje waren ideaal. Dat tafeltje hingen we aan het plafond met een elastiek. De stoelen werden gewoon als allerlaatste telkens in de koffer gelegd. Mijn man bouwde ook nog een opvouwbaar tafeltje, om op te koken, dat perfect onder onze kleerkast paste.

DSC00595

Ok toegegeven, het begint hier fameus te lijken op een gesponsorde post 😀  Maar dit waren echt onze beste opties, kosten, tijd, gewicht en ruimte in afweging genomen. Geen sponsoring whatsoever!

Hopelijk heb jij er wat aan als je aan je droombusje begint te bouwen. Bereid je voor op het feit dat veel van je mooie, leuke ideeën moet laten varen. Zo’n koffer is echt heel klein. Maar met een paar leuke afwerkingen lukt het wel. Wij hadden aan de zijkant van onze kleerkast een leuk hoekje met kurk en een spiegel. Overal waar we kwamen (en waar we het niet vergaten) namen we een Instax foto en hingen we ze op.

FullSizeRender 11

Veel succes en inspireer ons met jouw ideeën. Laat hier een berichtje achter of laat ze ons zien via Instagram. #allezlesfilles

XOXO Céline

 

Who doesn’t dream about doing a roadtrip with a van? I sure did, even from before I had my driver license. I used to learn how to drive in a minivan from my stepdad in our backyard. It was an old thing he bought exactly for that purpose. While driving it, I was already planning my trip to the South of France and imagining how I would design the interior to make it sleep-proof. But things didn’t turn out the way they had to and one afternoon the timing belt snapped and made the car a total loss wreck, together with my short term dream. But this summer finally it was my turn. My hubby bought a Mercedes Vito in November and I convinced him to go North for the whole month of July.

I have to say my persuasion skills are on point, because he’s not the easiest when it comes to traveling. Another thing to convince him about was the trunk of his van. He thought we would be sleeping in there, but my idea was a bit more on top. I mean really, as in a rooftop tent. We were very lucky to find one secondhand, because those things are crazy expensive. Now we could furnish the trunk as a kitchen/ closet / food storage.

First of all he started with insulating the roof, so it wouldn’t get too hot. He did it on the inside with a very thin layer of insulation.

Then he build a storage cabinet around the wheel case. You’ll be surprised how much space you can win when using this area. On top of that he built a coolbox. He made a box and covered the sides with PUR Recticel insulation. Ofcourse we needed cooling elements, which we put in a freezer every time we went to a camping. But we also had a small electrical fridge in front of the car for the products that required it the most. Next to the coolbox he made three drawers. From the Trofast storage series we ordered 3 drawers and 6 rails, the rest was made out of wood.

To safe even more space we added the drinking bottles on the bottom of the storage closet. They were perfect for our dry food, like nuts, dried fruits, quinoa, granola and oats. Next to that we added some magnetic Grundtal storage jars for chia seeds and more nuts.

On the side of the Trofast storage cabinet we had some extra space to hang our kitchen tools.

Now we had to decide what we needed more. A closet sounds unnescessary maybe, but when you are traveling for one month with this little space it is nice to have your clothing organized. It wasn’t easy deciding on how we were going to make it. Because it had to be light, still firm. A visit to Ikea helped us finding some hacks. We used the Skubb shoeboxes as cabinets. One for t-shirts, one for pants, one for sports gear, …  On top of the closet we had two extra storage boxes, which could be opened from the front. One for our coats and rainpants and hammoks, the other one for food. A hanging shoe organizer was perfect for all our bathroom stuff and other small things. We used the Trofast storage cabinet for all our kitchen equipment, lighting, sponges, soap, dishes, and more food ofcourse …

Elastic bands going from one side to the other made sure everything stayed I place. They were fixed on one side and had a little hook on the other side, so they could easily be opened.

On our doors we attached the Trones shoe cabinet. Which also functions perfectly to storage your underwear.

Of course we also needed something to sit and cook on. We took regular foldable camping chairs and a very light camping table. The camping table was so light we could hang it on the ceiling of the trunk with an elastic band. My hubby also made an extra table that fitted right under the clothing closet when it was folded.

This blogpost is really looking like a sponsored post 😀 But these were truly the best options for us considering costs, quality, weight and time… No sponsoring whatsoever.

I hope this post will help all you dreamers out there. But prepare for letting go a lot of your cosy ideas for the van, because the trunk really is soooo small. But we made a little cosy corner on the side of our closet with a mirror and some cork. We made Instax pictures everywhere we went (where we wouldn’t forget it) and put them on our little memory wall.

Good luck and if you have any more questions or ideas for us, don’t hesitate to let us know, here or via Instagram #allezlesfilles

XOXO Céline

 

Fit mommy journey – 26 weken

Heel wat kleine, grootse veranderingen de laatste weken. Wat een heerlijke echo, die laatste. Onze baby ziet er nu zo echt en af uit. Hij geeuwde en zwaaide. Nu weet ik tenminste wat er in mijn buik gebeurt een hele dag door. Ja een hele dag door inderdaad, dat is hoe vaak ik de baby voel. Actieve mama, actieve baby zeker? Oh boy, dat belooft. Heel leuk wel om hem zo vaak te voelen. Ondertussen zie ik ook de buitenkant van mijn buik mee bewegen.

De laatste week moet ik het wat rustiger aan doen. Vooral stappen gaat wat moeilijker. ’s Avonds ben ik soms echt wel aan de zetel gekluisterd door pijn aan mijn bekken. Maar gelukkig is dat na een nachtje slapen steeds over. Ik doe nu ook wat oefeningen tegen bekkeninstabiliteit en ga eens langs bij de kiné. Hopelijk betert het snel.

Er is nog een ander raar kwaaltje waar ik de nu enkele dagen last van heb. Het vena cava syndroom. Wait a minute… zei er iemand cava? Klinkt beter dan het is. Wanneer ik op mijn rug lig of in de zetel een beetje onderuit zit. Dan word ik soms misselijk of krijg ik een heel naar gevoel. Na wat opzoekingswerk ben ik erachter gekomen dat dit komt doordat er een ader tussen je baarmoeder en ruggengraat loopt die op deze manier wordt afgekneld. Beste remedie is op je linker zij liggen. Dezelfde reden als waarom je dus best niet op je rug slaapt.

Ik ben ondertussen al zo’n 10 kg bijgekomen. Dat was volgens de vroedvrouw toch wat veel. Let’s blaim it on the newyears celebrations 😀 Ik weeg me eigenlijk nooit, ook als ik niet zwanger ben. Gewicht zegt zo weinig. Ook bij een zwangerschap is dit zo verschillend bij iedereen. Je houdt vocht vast, je maakt extra bloed aan, een groeiende baarmoeder, placenta, baby, borsten én ja vet. Maar we moeten natuurlijk niet onnozel doen. Ik weet wel waar het aan ligt. Ik heb me even lekker laten gaan tijdens en voor de feestdagen. Niet dat ik alleen ongezonde dingen at hoor. Maar de healthy foodie heeft even een dwaalspoor genomen zeg maar. Sinds enkele weken ben ik weer goed met m’n voeding bezig en dat gaat het best als ik het wat plan. Ik maak op voorhand een weekschema, zo moet ik maar 1 keer naar de winkel en heb ik minder werk met ontbijtjes en lunch te maken. Maar hey, ik voel me super. Ik heb ook totaaaaal geen schuldgevoel ofzo. Maar ik ben natuurlijk niet van plan om 25 kg bij te komen, haha.

Ook op sportvlak doe ik weer wat meer. Met die vakanties was het moeilijk op consistent te sporten. Wel heb ik heel veel bewogen, maar dan vooral wandelingen of eigen bodyweight circuitjes. Aangezien wandelen nu niet echt meer aan te raden is met m’n bekkeninstabiliteit heb ik weer een fitnessabonnementje genomen. Voorlopig heb ik mijn crossfit abonnement even omgeruild voor een een tien-beurtenkaart in de crossfit. Het was te duur om een volwaardig crossfit abonnement te betalen wanneer je de helft niet kan meedoen. Maar wat mis ik de sfeer van het samen sporten én wat mis ik de kwaliteit van crossfitlessen en materiaal. Daarom toch nog een tien-beurtenkaartje zodat ik iedere week toch eens kan gaan. Ik ben nu even op mezelf aangewezen voor mijn trainingen, maar dat loopt perfect synchroon met m’n opleiding tot functional trainer. Zo kan ik alles eens uittesten op mezelf om jullie binnenkort een kwalitatief programma te kunnen aanbieden. Ik zal vooral 1-1 training aanbieden. Maar ook de wekelijkse bootcamps zullen weer doorgaan. Daarnaast zal ik me voor pre- en postnataal sporten bijscholen. Want het is zo belangrijk om te blijven bewegen tijdens je zwangerschap. Maar het is niet altijd makkelijk om te weten wat je wel en niet mag doen. Daarbij komt nog dat het soms iets moeilijker kan zijn om jezelf te motiveren. Dus dan is een coach ideaal om je daarbij te helpen. BTW: Dit is iets anders dan de pre- en postnatale oefeningen bij de kiné, die even belangrijk blijven 😉

Anyway, dat was het voor vandaag. Heb je vraagjes voor mij? Aarzel dan niet om me een berichtje te sturen.

Liefs,

Céline

 

Pregnancy workout 15 weeks

Ben je in je eerste trimester van de zwangerschap? Dan ben je misschien wel heel moe en misselijk. Als dat zo is moet je gewoon naar je lichaam luisteren en je vooral niet slecht voelen als het niet echt lukt om te bewegen. Probeer er gewoon het beste van te maken en profiteer van de momenten waarop je je goed voelt om dan toch eventjes wat oefeningen te doen. Zijn de oefeningen in dit filmpje te zwaar op dit moment? Ga dan een wandeling maken. In je tweede trimester voel je je als herboren. Je krijgt bakken energie en ziet eruit als een haar- en nagels model 😉 Sporten zal nu weer beter gaan. Zo ging het in ieder geval bij mij. De eerste paar weken van mijn zwangerschap waren super. Daarna voelde ik me heel snel moe, maar gelukkig ben ik niet vaak misselijk geweest. Sinds de 18 weken zwangerschap voel ik mij weer super. Wat er soms voor zorgt dat ik ’s avonds vast zit aan mijn zetel met toch wat bekkenpijn omdat ik ben vergeten te rusten doorheen de dag. Als je geen last het van bekkeninstabiliteit zal je dit vast niet op dezelfde manier ervaren. Dan kan jij de wereld aan, ook ’s avonds.

Ondertussen ben ik 22 weken zwanger, maar ik vond de tijd nog niet om dit filmpje te plaatsen. Je kan de oefeningen zowel buiten als binnen doen. Het enige wat je nodig het is een stevig (!) verhoogje zoals de zetel of een bank. Voel je dat je al sneller je evenwicht verliest dan voorheen je zwangerschap? Gebruik dan een steunpunt voor de oefeningen waarbij het moeilijker gaat. Let wel bij alle oefeningen goed op dat je core aangespannen blijft en dat je een natuurlijke holling houdt in je rug. Een natuurlijke holling wilt zeggen niet te hol én niet te bol. Hou je bekken goed op 1 lijn, zeker wanneer je last hebt van bekkeninstabiliteit. Maar vooral veel bewegingsplezier gewenst!